Wat Buppharam w Chiang Mai należy do kategorii tych atrakcji, których warto nie przegapić w mieście. Mimo że świątynia nie jest oblegana przez turystów jak inne słynne obiekty to i tak ma wiele do zaoferowania. Co w takim razie czyni to miejsce tak bardzo interesującym? Szczegóły i ciekawostki poznasz w tym artykule.
Wat Buppharam – jedna z najstarszych świątyń w Chiang Mai
Wat Buppharam założył w 1497 roku Muang Kaeo, ówczesny władca królestwa Lanna (1495-1525), dwunasty monarcha z linii dynastii Mangrai. Budowę świątyni odnotowano w Jinakalamali, kronice traktującej o religii i wczesnych lannajskich królach.
Z czasem kompleks zaczął się rozrastać i tak w trzecim roku swojego panowania Muang Kaeo wzniósł tutaj swój zamek. Za to w czwartym roku rządów świętował wydanie złoconej wersji Tripitaki i budowę Ho Phra Monthiantham. Ten rodzaj budynku służy do przechowywania świętych pism buddyjskich, a także do medytacji i nauki. Te informacje również znalazły się we wspomnianej kronice.
Tłumaczenie nazwy, którą nadał król, oznacza „Świątynia Wschodnia” – od jej położenia. Mieści się ona poza słynnymi murami Chiang Mai po wschodniej stronie. Przez wieki kompleks się rozrósł i przybyły kolejne cenne obiekty, o których piszę więcej w dalszej części.
Najważniejsze informacje dla zwiedzających
Lokalizacja i środki transportu
Jak już nadmieniłem powyżej, Wat Buppharam znajduje się za starożytnymi murami miasta po wschodniej stronie przy 143 Tha Phae Road. Odległość od Bramy Tha Phae to ok. 550 m w linii prostej. Spacerem to jakieś 7-10 min.
Jeśli podróżuje się z innych punktów turystycznych, to w Chiang Mai dostępne są: tuk-tuki, songthaew (pojazdy z dwoma rzędami ławek po obu stronach w tylnej części), minibusy czy taksówki. Jest także możliwość skorzystania z aplikacji Grab, azjatyckiej odpowiedzi na Ubera i zamówienie przejazdu.
Bilet wstępu i godziny otwarcia Wat Buppharam
Cena biletu to: 30 THB. Kupić go można w budce przy bramie wejściowej.
Godziny otwarcia: 07:00-18:00.
Jak się ubrać do świątyni buddyjskiej?
Odwiedzając tego typu miejsca, dobrze jest pamiętać, że obowiązuje tam dress code. W praktyce oznacza to założenie ubrań zasłaniających ramiona i kolana: koszule z krótkim i długim rękawem, T-shirty, długie spodnie, sukienki i spódnice. Warto też zwrócić uwagę na to, żeby odzież nie miała dziur i wycięć oraz nie była wykonana z prześwitujących materiałów. Zrezygnować za to należy z: topów, kamizelek, szortów, spódniczek mini, bezrękawników itd.
Wchodząc do wnętrza świątyń, wymagane jest ściągnięcie obuwia.
Wat Buppharam – co zobaczyć w kompleksie?
Ho Phra Monthiantham – Sala Dhammy
Najbardziej zwracający uwagę budynek ze względu na wielkość i architekturę. To tutaj zazwyczaj w pierwszej kolejności kierują się zwiedzający. Budowla ta nie jest oryginalną wzniesioną za czasów króla Muang Kaeo. Pracę nad aktualną Salą Dhammy zakończono w 1996 r. i tym samym zastąpiła ona wcześniejszy i zniszczony przez lata stary drewniany budynek.
Charakterystyczną cechą jest sposób, w jaki zaprojektowano Ho Phra Monthiantham. Zamiast tradycyjnego stylu lannajskiego budowla ma kształt krzyża ze strukturą w formie manadpy w centralnej części.
Wejścia do środka strzegą Makary. To stworzenia wywodzące się z mitologii hinduskiej przedstawiane jako zwierzęta wodno-lądowe. Natomiast przed Salą Dhammy jest posąg Buddy w postawie pang ham yati. Ta poza oznacza „uspokajanie krewnych”. Symbolizuje to wyciągnięta ręka Oświeconego.

Phra Buddha Narit
Wewnątrz, na drugim piętrze, zobaczyć można dwa ważne wizerunki Buddy. Pierwszym z nich jest Phra Buddha Narit. Posąg wykonano ponad 400 lat temu na podstawie wizji króla Naresuana. Jest to też największy tekowy posąg Buddy w Tajlandii. Przedstawiony jest On na niej w pozie Bhumisparsha. Drugi z posągów, również w tej samej pozycji, zrobiono z brązu. Oba wizerunki podarował świątyni król Bhumibol Adulyadej.
Pierwsze piętro budynku to biblioteka Lokalnego Centrum Kultury Lannajskiej. Oprócz ksiąg znajduje się tutaj wiele interesujących eksponatów: Arka Dharmy, w której przechowywano cenne pisma, wyroby drewniane i z laki, ceramikę, instrumenty muzyczne i wiele innych przedmiotów.
Wspomnę jeszcze o pięknych malowidłach ściennych na obu piętrach. Te na dolnym piętrze ukazują grupy ludzi podczas ceremonii. Murale na drugim piętrze to barwny widok na Chiang Mai.
Drewniany Viharn w stylu lannajskim
Kolejny piękny budynek w Wat Buppharam. Ten niewielki Viharn, zwany „małą świątynią”, wzniesiono prawdopodobnie w XVI wieku, lecz obecna konstrukcja jest nowsza. W 1819 roku odrestaurował ją książę Thammalangka. Zasłynął on również z odnowienia innych świątyń po zniszczeniach dokonanych przez wieloletnie wojny z Birmańczykami.

Phra Prasit
Wewnątrz Viharnu jest duży posąg Buddy o nazwie Phra Prasit wykonany z cegieł i cementu – ma ok. 300 lat.
Budynek przez lata przeszedł kilka modyfikacji. W okolicach 1902 roku ówczesny opat i przełożony Sanghi odnowił Viharn w pierwotnym kształcie, jak i dodał nowe elementy. Wśród nich są mityczne stworzenia Momy wywodzące się z wierzeń buddyjskich i pochodzące z lasu Himmapan położonego u podnóży góry Meru. Przedstawiane są zazwyczaj w formie lwów, chociaż w sztuce lannajskiej przybierają formy gekonów, kameleonów czy lemurów. Poza tym opat dodał nowe drzwi zrobione z gipsu w kształcie modlącego się bóstwa.
Główny Viharn w Wat Buppharam

Budda Maha Patimakon
Dla odmiany nazywany „wielką świątynią”. Stoi obok mniejszego Viharnu. Tę Salę Zgromadzeń zbudował przeszło 200 lat temu król Kawalorot Suriyawong, władca Chiang Mai w latach 1861-70. Tutaj z kolei zobaczyć można 500-letni posąg Buddy Maha Patimakon odlany z miedzi w stylu lannajskim. Po bokach są 2 mniejsze wizerunki z brązu z okresu Chiang Saen.
Na ścianach są za to kunsztowne malowidła przedstawiające sceny z jednej z opowieści Jataka traktującej o poprzednich żywotach Buddy. Warto też zwrócić uwagę na bogato rzeźbione drzwi tej świątyni.
Chedi w stylu birmańskim
Pagoda jest jedną z najstarszych budowli w Wat Buppharam. Powstała w 1510 roku niemniej przez wieki dokonano kilku renowacji. W roku 1898 Luang Yonakarn Phichit, birmański kupiec i szlachcic, odrestaurował korpus chedi zmieniając kształt na obecny. Powiększona została przy tym podstawa. Do ponownej renowacji doszło w 1956 roku, którą zajął się Phra Phutthiyan, opat świątyni.
Architektura pagody to połączenie stylu birmańskiego ze stylem z okresu Królestwa Mon. Kształtem przypomina dzwon i ma złotą iglicę. Strzegą jej 4 lwy, również w stylu birmańskim, nazywane po tajsku Singha. Po bokach chedi umieszczono wizerunki Buddy. Kiedy tam zawitaliśmy, trwały prace remontowe i dlatego nie było możliwe zrobienie zdjęcia pagody z bliska.
Wat Buppharam i Kaczor Donald

Kaczor Donald widoczny na dole na trawniku, w tle chedi
Co buddyjska świątynia ma wspólnego ze znaną postacią z kreskówek Disneya? Można by pomyśleć, że nic. Natomiast na trawniku przed Salą Dhammy stoi posąg Kaczora Donalda jedzącego makaron z miski. Widok dość niecodzienny i przy pierwszym zetknięciu może wydawać się to połączeniem elementów zupełnie do siebie niepasujących. Zresztą miejscowa ludność nazywa czasem Wat Buppharam Świątynią Kaczora Donalda.
W tym miejscu dodam, że podobne elementy ze świata popkultury można dostrzec w wielu świątyniach. W Wat Sri Suphan (Srebrnej Świątyni), która zresztą nie jest daleko od Wat Buppharam, wśród misternych detali jest chociażby Kapitan Ameryka i Spider-Man. Za to w Wat Rong Khun (Białej Świątyni) w Chiang Rai są takie postacie jak m.in.: Terminator, Neo z Matrix czy Batman.
Takie zabiegi włączania ikon popkultury w architekturę świątynną są coraz częściej spotykane, a ich celem jest zazwyczaj ukazanie w ten sposób dobra i zła tego świata. Symbole te szybciej trafiają w szczególności do zagranicznych turystów, pomagając im w lepszym zrozumieniu przekazu.
Wat Buppharam – co ciekawego jest w pobliżu?
Chiang Mai to miasto słynące z wielu pięknych świątyń i atrakcji turystycznych. Nie brakuje ich zatem w niedalekiej odległości od Wat Buppharam. Wspominałem powyżej o Wat Sri Suphan (Srebrnej Świątyni), która jest w odległości ok. 2 km w kierunku południowo zachodnim. To kolejne miejsce typu „must see” w Chiang Mai.
Padła też wcześniej nazwa „Brama Tha Phae” znajdująca się ponad 500 m spacerem. Ten punkt także jest często odwiedzany przez turystów, a w obrębie murów miejskich nie brakuje ciekawych zabytków do zwiedzenia. Wat Chedi Luang, Wat Chiang Man, Wat Phra Singh Woramahawihan czy Pomnik Trzech Króli to tylko niektóre z nich.
Wat Buppharam – podsumowanie
Warto odwiedzić tę świątynię w Chiang Mai z kilku względów. Przede wszystkim uważana jest za najstarszą w mieście, a przynajmniej za jedną z najstarszych. Ponadto jej wygląd jest unikalny poprzez połączenie różnych stylów. Do tego dochodzą eksponaty związane z buddyzmem i kulturą lannajską mające duże znaczenie nie tylko dla mieszkańców Chiang Mai, lecz także dla całej Tajlandii. Każdy z tych elementów sprawia, że zwiedzanie tego kompleksu świątynnego jest interesującym doświadczeniem i zapewnia wiele niezapomnianych wrażeń.
Inne ciekawe miejsca w mieście i prowincji Chiang Mai ⇒ tutaj.
Artykuł objęty jest prawami autorskimi Creative Commons BY-NC-ND (dotyczy to tekstu i zdjęć) ⇒ szczegóły na tej stronie.

















