Wat Phayap to jeden z najważniejszych punktów turystycznych w Nakhon Ratchasima. Wizyta w tym mieście wschodniej Tajlandii nie może się obejść bez wizyty w tej właśnie świątyni. Przemawia za tym jej historia, architektura oraz niezwykła jaskinia, lecz po kolei. Najważniejsze detale, informacje i ciekawostki poznasz w tym artykule.
Wat Phayap – krótkie zerknięcie w przeszłość

Początki świątyni datuje się na 1657 rok, chociaż nie udało się dokładnie ustalić, kto ją zbudował. Powstała mniej więcej w tym samym okresie, w którym król Narai Wielki skończył budowanie nowego miasta na terenie, który wcześniej znajdował się pod zwierzchnictwem Khmerów. Miasto to miało służyć jako twierdza na północno-wschodniej granicy Królestwa Ayutthaya (1351-1767) i nazwano je Nakhon Ratchasima.
Król Narai Wielki rozkazał również odrestaurowanie sześciu świątyń w obrębie murów miejskich. Wśród nich znalazła się Wat Phayap, którą kilka stuleci później, w 2006 roku, ustanowiono świątynią królewską.
Wat Phayap – ważne informacje dla zwiedzających
Lokalizacja
Wat Phayap znajduje się przy Chumphon Road 308. Bardzo łatwo można ją znaleźć. Mieści się w centrum Nakhon Ratchasima na terenie w kształcie prostokąta otoczonego wodą. Najlepszymi punktami orientacyjnymi są Pratu Chumphon (Brama Chumphon) i posąg Lady Mo (Thao Suranari) – te obiekty są blisko siebie. Stamtąd należy kierować się na północ a odległość to ok. 0,5 kilometra.
Godziny otwarcia i wstęp
Świątynia otwarta jest każdego dnia w godzinach: 8:00-16:30.
Wstęp jest bezpłatny.
Dress code
Wizyty w świątyniach buddyjskich wymagają zadbania o odpowiedni ubiór. Ramiona i kolana mają być zasłonięte. Poza tym dobrze jest, jeśli materiał, z którego wykonana jest odzież, nie jest prześwitujący. Z tego powodu zrezygnować należy z m.in.: topów, bezrękawników, kamizelek, szortów, spódniczek mini itd. Najlepiej sprawdzą się: koszulki z krótkim rękawem i koszule, długie spodnie, spódnice i sukienki bez wycięć, dziur itp. Przed wejściem do środka należy także ściągnąć obuwie.
Wat Phayap – co zobaczyć w kompleksie świątynnym?
Po dotarciu na miejsce zwiedzanie czas zacząć. Może i kompleks świątynny nie jest zbyt rozległy, za to jest wiele do zobaczenia.
Budynek Klubu Ochrony Buddyzmu

Ma on interesujący kształt. Wyglądem przypomina pagodę. Zdecydowanie taki pomysł pasuje pod względem praktycznym, jak i wizualnym. Zamiast typowego budynku jest coś bezpośrednio związanego z buddyzmem. Poza tym nie jest on daleko i można zrobić sobie tutaj pierwszy przystanek podczas wycieczki.
Ubosot Phra Aram Luang

Jeden z najważniejszych budynków. Ta Sala Święceń cechuje się stylem architektonicznym w późnym stylu Ayutthaya. Chociaż jest stale odnawiana, to nie straciła swojego dawnego uroku.
Zdarza się porównywanie kształtu tego obiektu do dżonki – dalekowschodniego statku. Coś w tym jest, ponieważ ma on charakterystyczny zakrzywiony kształt. W okresie, w którym odwiedziłem Wat Phayap trwały akurat prace remontowe. Mimo to nie przeszkadzało to w eksploracji tego miejsca.
Ubosot swój elegancki wygląd zawdzięcza wykorzystaniu do jego budowy marmuru wraz z cegłą. Dach za to wykonany jest z drewna. Wewnątrz świątyni zobaczyć można posąg Buddy w postawie, w której wygłaszał On swoje pierwsze kazanie.
Kutiwayupak i niezwykła jaskinia Parat Cha Wemonmoree

To obok Sali Święceń obowiązkowe miejsce do odwiedzenia w Wat Phayap. Kutiwayupak to dwupiętrowy budynek w tradycyjnym stylu tajskim. Na pierwszym piętrze mieści się biuro opata, na pierwszym jest za to jaskinia.
Pomysł stworzenia sztucznej jaskini w świątyni w centrum miasta przyniósł fascynujący rezultat. Wnętrze ozdobione jest kryształami kalcytu i wapienia. Dach i ściany zrobiono za to z polerowanego granitu.

Materiały użyte do budowy pochodzą z sąsiedniej prowincji Saraburi, w której przed laty jedna z firm wysadzała góry w celu pozyskania materiałów do produkcji cementu i betonu. W wyniku tych prac wydobyto również stalagmity i stalaktyty, które chętnie zbierała miejscowa ludność w celu ich sprzedaży.

Jeden z ówczesnych mnichów doszedł do wniosku, że skały te są na tyle interesujące, że można z nich coś stworzyć. Postanowił je zebrać i oczyścić, a następnie z pomocą pracowników oraz innych mnichów zaczęła powstawać jaskinia. Nazwano ją Parat Cha Wemonmoree na cześć mnicha, który zainicjował jej budowę.

Z czasem zaczęły też przybywać różne eksponaty i elementy w postaci posągów, obrazów i przedmiotów podarowanych przez mieszkańców i mnichów. Wśród tych cennych obiektów znajduje się statua Buddy mająca 300 lat.
Sama jaskinia nie jest wielka. Jej rozmiary to: 16 × 12 m i 3 m wysokości. Zyskuje ona przez to kameralny klimat, a uczucie przebywania w tym miejscu jest przyjemne. Zadbano także o dodatki w postaci małych stawów z rybami.
Inne obiekty w Wat Phayap

Warto przy okazji zrobić sobie spacer podczas odwiedzin świątyni. Są tutaj jeszcze zadbane ogrody, posągi, dzwonnica czy drzewo Bodhi sprowadzone z miasta Bodh Gaya w Indiach. Przechadzając się po świątynnym terenie, zobaczyć można jeszcze pomnik króla – przedstawiony na nim jest Narai Wielki.
Poza tym Wat Phayap organizuje wydarzenia i ceremonie, zachęcając turystów do uczestnictwa w nich. Jest to doskonała możliwość, żeby lepiej poznać lokalne zwyczaje i praktyki. Spokojna atmosfera kompleksu świątynnego sprzyja też oddaniu się kontemplacji i relaksującym spacerom.
Wat Phayap – świadectwo tajskiej architektury buddyjskiej w Nakhon Ratchasima

Każdy element świątyni nie jest przypadkowy a wykonanie oraz architektura imponują pod względem wizualnym. Przemawia to za tym, żeby zajrzeć do Wat Phayap, jeśli Korat (to inna nazwa Nakhon Ratchasima) jest jednym z celów podróży do Tajlandii.
Ponadto przebywając w mieście i chcąc trochę odpocząć, można zajrzeć także do Parku Wodnego Bung Ta Lua, gdzie nie brakuje atrakcji dla wszystkich. Natomiast podziwianie przyrody zapewnia Park Narodowy Khao Yai położony ponad 100 km od miasta, który obfituje w egzotyczne zwierzęta i roślinność. Wszystko to sprawia, że zarówno Nakhon Ratchasima, jak i prowincja mają wiele do zaoferowania. Pozostaje mi zatem na koniec życzyć udanej wyprawy.
Artykuł (tekst i zdjęcia) objęty jest prawami autorskimi Creative Commons BY-NC-ND ⇒ więcej tutaj.








