Park Narodowy Khao Yai w Tajlandii to doskonała odskocznia od wielkich miast w tym kraju. Dzięki dość wygodnej lokalizacji można zrobić sobie przerwę w zwiedzaniu zatłoczonych aglomeracji i dla równowagi zrelaksować się w otoczeniu przyrody. Tym bardziej że jest na co popatrzeć i co robić a ten artykuł przedstawia najważniejsze atrakcje i informacje.
Park Narodowy Khao Yai – od bram piekła do atrakcji turystycznej
Swoją nazwę park zawdzięcza pasmu górskiemu oddzielającemu region centralny od północno-wschodniego. Słowo khao oznacza góry a yai to duży lub wielki – całość tłumaczy się jako Duże Góry.
W przeszłości tereny parku należały do dzikich i niebezpiecznych. Właśnie z tego względu las Dong Phaya Fai zyskał złą sławę i nazywano go „bramą do piekła”. Na osoby podróżujące z centralnej części kraju do północno-wschodnich regionów czyhało po drodze wiele zagrożeń. Zdarzało się także, że nie wszyscy docierali na miejsce lub wychodzili cało z tych wypraw. Tamtejsze ziemie nie nadawały się też na uprawę a odosobnienie od pozostałych części kraju, jak i tropikalny klimat sprzyjały rozwijaniu się chorób i „wizytom” dzikich zwierząt,
Sytuacja zaczęła powoli zmieniać się w 1922 roku. Przybywający tam osadnicy założyli wioskę i zaczęli karczować las w górach oraz uprawiać rolnictwo. W tym czasie zbudowano również linię kolejową. Niestety osada położona na trudno dostępnych terenach stała się istnym rajem dla uciekinierów i przestępców. Podróż to tego miejsca trwała kilka dni i to jedynie pieszo. Ta izolacja stwarzała przy okazji problem dla urzędników państwowych, którzy nie mogli przez to dokonać kontroli. Zaniepokojony tą sytuacją rząd podjął w 1932 roku próby schwytania przestępców, a mieszkańców przesiedlił na równiny 30 km dalej.
W 1959 roku ówczesny minister, Sarit Thanarat, nakazał utworzenie systemu parków narodowych. Khao Yai założony w 1962 roku stał się w ten sposób pierwszym takim miejscem w Tajlandii.
Lokalizacja, dojazd, ceny biletów i pomocne informacje
Lokalizacja
Park Narodowy Khao Yai znajduje się na obszarze czterech prowincji: Nakhon Ratchasima, Prachinburi, Saraburi i Nakhon Nayok.
Zaletą jest wygodna odległość od Bangkoku – ok. 130 km lub 200 km. Zależy to od wyboru bramy wejściowej do parku. Bliżej jest z miasta Nakhon Ratchasima (115 km) czy Saraburi (71 km). Za to praktycznie po sąsiedzku są Nakhon Nayok (30 km) i Prachinburi (23 km).
Dojazd
Z Bangkoku
Ze stolicy Tajlandii można dojechać na trzy sposoby:
Autobus
Opcja 1. Najpierw należy wybrać linię Bangkok-Nakhon Ratchasima lub prywatny minivan Bangkok-Pak Chong. Następnie wysiada się w Pak Chong i przesiada się na autobus do parku, który kursuje codziennie od 6:00 do 17:00 – odjeżdża co 30 minut. Przystanek końcowy jest przy świątyni Chao Por Khao Yai blisko centrum dla zwiedzających i północnego wejścia do parku.
Opcja 2. Linia Bangkok-Centrum Obsługi Turystycznej Noen Hom (Noen Hom Visitor Center). Z Bangkoku jedzie się do Prachinburi i wysiada się na rondzie Naresuan – orientację ułatwia kaplica znajdująca się na środku ronda. Stamtąd kursują autobusy turystyczne lub taksówki motocyklowe do Centrum Obsługi Turystycznej Noen Hom – południowe wejście.
Pociąg
Dojazd odbywa się linią Bangkok-Pak Chong ze stacji Hua Lamphong. Po dojeździe do Pak Chong trzeba przesiąść się na autobus lub minibusa przy rynku – kursuje on do centrum dla zwiedzających. Punkt kontrolny pobiera opłatę za parkowanie, dlatego warto poprosić o zabranie pojazdu turystycznego.
Prywatny samochód
Jest to najwygodniejsza opcja, chociaż z wiadomych względów najbardziej kosztowna ze względu na cenę wynajęcia.
Z Nakhon Ratchasima
Autobus
Wybrać należy autobus zatrzymujący się w Pak Chong – odjazd z terminalu nr 2. Później, podobnie jak wyżej, jest przesiadka na kolejny autobus, minivan lub songthaew – to przerobiony pick-up lub ciężarówka z miejscami do siedzenia.
Pociąg
Kursuje też kolej do Pak Chong. Po dojechaniu na stację można przenieść się na dworzec autobusowy (odległość między tymi punktami to ponad 2 km) lub skorzystać z taksówki z kursem prosto do parku albo z songthaew.
Taksówka
Koszt bezpośredniego przejazdu taksówką z miasta do parku wynieść może 160-200 PLN.
Z Saraburi
Autobusem i pociągiem dojeżdża się do wspomnianej już miejscowości Pak Chong. Stamtąd wybiera się dalsze opcje podróży opisane wcześniej.
W przypadku zamiaru wybrania się autobusem dobrze jest wiedzieć, że kursy stamtąd nie są częste – ok. 4 razy w tygodniu.
Z Nakhon Nayok i Prachinburi
Ze względu na bliską odległość taksówki są najwygodniejszym rozwiązaniem.
Wynajem motocykla lub samochodu w Pak Chong
Istnieje możliwość wynajęcia motocykla i samochodu w tym mieście.
- Motocykl. Opłata wynieść może 300-500 THB za dzień. Przy wyborze dwukołowca zaleca się ostrożność ze względu na trudne drogi. To rozwiązanie dla osób, które mają doświadczenie w takiej jeździe i znają teren.
- Samochód. Cena wynajmu za dzień to 1200-1500 THB za pojazd. Jest to praktyczna metoda, ponieważ autem może poruszać się rodzina lub kilkuosobowa grupa.
Ważne: motocykl można wypożyczyć również przy wejściu do parku.
Ceny biletów i inne opłaty
Ceny wstępu do Parku Narodowego Khao Yai
Koszt biletu dla osoby dorosłej: 400 THB.
Koszt biletu dla dziecka poniżej 14 lat: 200 THB.
Cena biletu dla dorosłych dotyczy także osób starszych, które ukończyły 60 lat i osób z niepełnosprawnościami.
Bilety wstępu są do nabycia przy wejściach, jak i online za pośrednictwem aplikacji QueQ.
Ważność biletu to 1 dzień i służy on do okazania go przy wejściu i wyjściu.
Opłaty za pojazdy
Na miejscu pobierane są dodatkowe opłaty za pojazdy:
- rower – 10 THB,
- motocykl – 30 THB,
- samochód – 50 THB.
Od jakiegoś czasu przepisy zabraniają wjazdu na teren parku:
- samochodom mającym więcej niż 6 kół,
- pojazdom piętrowym,
- pojazdom wyższym niż 3,5 m,
- holowanym przyczepom kempingowym.
Poza tym samochody wjeżdżające na teren Parku Narodowego Khao Yai nie mogą „dymić” i robić hałasu większego niż 95 dB.
Godziny otwarcia
Park otwarty jest w godz.: 06:00-18:00 każdego dnia.
Park Narodowy Khao Yai – pomocne informacje
Zakazy
Podczas zwiedzania zakazane jest:
- hałasowanie,
- pisanie i rysowanie na różnych powierzchniach,
- zbieranie drewna i gałęzi,
- rozpalanie ogniska,
- karmienie i dotykanie dzikich zwierząt,
- zabieranie własnych zwierząt domowych,
- używanie dronów,
- zabieranie wyrobów z polistyrenu i toksycznych odpadów,
- zabieranie roślin, dzikich zwierząt oraz innych zasobów z lasu,
- palenie (możliwe jest w wyznaczonych punktach),
- zabieranie i spożywanie alkoholu.
Jak zachować się podczas spotkania ze słoniem
Dla zwiedzających powstały również specjalne zalecenia związane podczas spotkania z dzikimi słoniami. Zdarza się, że te majestatyczne zwierzęta poruszają się drogą, przemieszczając się na żerowiska. Dlatego zachowanie ostrożności ma duże znaczenie dla bezpieczeństwa.
Słoń w dobrym nastroju
Zwierzę macha trąbą i ogonem z boku na bok i macha uszami. Nie zwraca przy tym zbytniej uwagi na ludzi. Słoń w takim nastroju zazwyczaj nie atakuje, nawet kiedy w pobliżu przejeżdża pojazd.
Słoń w złym nastroju
Tułów jest nieruchomy, ogon się nie kołysze, a uszy są odstające. Wzrok wpatrzony w osobę w sposób, który sygnalizuje szarżowanie. Jeśli zwierzę jest złe, podejrzliwe lub zaniepokojone to może zaatakować kogoś czy coś zarówno z bliższej, jak i dalszej odległości.
Ważne: słonie szarżują 2-3 razy na osobę, która je zdenerwuje. Jeśli nie uda im się dogonić takiej osoby, to zwykle się poddają i przestają biec. Mimo to nie należy tego brać zawsze za pewnik i zachować bezpieczną odległość.
Poza tym podczas spotkania z tymi zwierzętami unikać warto:
- używania klaksonu,
- korzystania z aparatów z lampą błyskową,
- zatrzymywania pojazdu, żeby popatrzeć na słonie lub zrobić im zdjęcia.
Czynności te mogą rozzłościć te stworzenia, jako że mają wrażliwy zmysł słuchu.
Ponadto zaleca się zachowanie opanowania, jeśli jest się otoczonym przez te zwierzęta. Warto w takiej sytuacji jechać powoli a w nocy przyciemnić reflektory, nie używać kierunkowskazów i wskaźników.
Do tego dobrze jest jeszcze wziąć pod uwagę, że widok samotnego słonia nie oznacza braku innych w pobliżu. Stado może być rozproszone i żerować, chociaż potrafi bardzo szybko się zebrać.
Co jeszcze warto wiedzieć?
Park Khao Yai zwiedzać można o każdej porze roku. Mimo to dobrze jest mieć świadomość, że w zależności od sezonu szansa na spotkanie zwierząt może być różna. To samo dotyczy ilości wody w wodospadach.
Pora gorąca trwa od marca do maja. W tym czasie opady deszczów są stosunkowo niskie, a to pociąga za sobą niezbyt widowiskowe widoki wodospadów. Niektóre z nich mogą nawet całkowicie wyschnąć na ten okres. Zaletą jest za to mniejsza ilość pijawek.
W porze deszczowej, od czerwca do września, wodospady są najbardziej imponujące. Sprzyja to również roślinności, która w tym czasie jest bujna i zielona. Problemem jest za to zwiększona ilość pijawek, co przekłada się na zachowanie większego bezpieczeństwa.
Pora chłodna przypada na miesiące od października do lutego i cechuje się najniższymi temperaturami w ciągu roku. W tym sezonie wodospady nadal robią wrażenie – szczególnie w październiku, kiedy kończy się pora deszczowa i zaczyna chłodna.
Park Narodowy Khao Yai – zobaczyć i odkryć florę i faunę
Ze względu na duży obszar o powierzchni 2206 km² i sprzyjające warunki można obserwować różnorodną roślinność i sporo gatunków zwierząt.
Flora
Lasem zajmującym największy teren jest wiecznie zielony suchy las – 61%. Inne to w kolejności: mieszany, las górski wieczenie zielony i las deszczowy. Dzięki temu zobaczyć można wiele interesujących drzew, krzewów czy kwiatów jak np.: drzewa agarowe, dzikie muszkatołowce, Schima Wallichii (w języku angielskim znane jako Needlewood) czy palmy rotangowe. Specjalne ścieżki dydaktyczne ułatwiają zwiedzanie i poznawanie roślinności. Poza tym takie bogactwo flory z pewnością ucieszy miłośniczki lub miłośników przyrody.
Fauna
Jedną z największych atrakcji jest zobaczenie różnych gatunków zwierząt i jest to coś, co przyciąga turystów. Oprócz wspomnianych już słoni są także: makaki zwyczajne, jelenie sambarskie, mundżaki (szczekające jelenie), gibony czy cywety.
Bardziej nieuchwytne są: niedźwiedzie azjatyckie, wydry i szakale.

Skoro panuje tam klimat tropikalny, to nie może i zabraknąć gadów jak: żmija wielkooka (trimeresurus macrops), Wilczy Wąż Gibsona i wąż brązowgrzbiety Nganson. Do tego żyją tam pytony siatkowe i kobry królewskie. Z innych gadów są jeszcze: chińskie smoki wodne, kambodżańskie skinki wodne i latające smoki plamiste.
Jako ciekawostkę dodam, że przez jakiś czas nie zarejestrowano obecności tygrysów, chociaż w styczniu 2024 roku fotopułapka uchwyciła tygrysicę z trzema młodymi. Natomiast w lipcu 2022 roku stacja badawcza dzikiej przyrody Dong Phayayen-Khao Yai nakręciła wideo stada tygrysów liczącego 15 osobników. Rozbudziło to nadzieję, że pewnego dnia te zwierzęta wrócą na stałe.
Park Narodowy Khao Yai – wodospady
Haew Narok
Najbardziej znany wodospad, ponieważ jest największy i uważany przy tym za jeden z najpiękniejszych w tym miejscu. Plusem jest parking w odległości 1 km, co pozwala przebyć drogę pieszo i w międzyczasie podziwiać krajobraz. Do punktu widokowego prowadzą wąskie i strome schody o długości 50 m.

Najlepszy czas na wizytę to wrzesień lub październik. W tym czasie wody jest najwięcej. Poranne godziny są najbardziej odpowiednie, ok. 10 rano, gdyż promienie słońca i kropelki wody tworzą tęczę. Za to w porze suchej wody jest niewiele albo wcale jej nie ma.
Haew Suwat
Jeśli znasz film „Niebiańska plaża” z Leonardo DiCaprio w roli głównej, to jest tam scena, w której główny bohater grany przez aktora skacze wraz z przyjaciółmi do wodospadu – to właśnie jest Haew Suwat. Niestety odtworzenie tej sceny nie jest możliwe, ponieważ nurkowanie i pływanie jest zabronione. Można za to jak najbardziej podziwiać krajobraz z punktów widokowych, a nawet zejść do pobliskiej jaskini w porze suchej.
Jak głosi jedna z miejscowych legend nazwa pochodzi od złodzieja o imieniu Suwat, który wskoczył do basenu, uciekając władzom. Mimo to nie ma potwierdzonych dowodów na to, że ta opowieść jest prawdziwa, a pochodzenie nazwy nadal pozostaje nieznane.
Pha Kluai Mai
Dotarcie do niego wymaga najpierw dojechania na pole namiotowe. Dalsza piesza droga wiedzie przez las deszczowy i ma ona ok. 1,2 km. Po dojściu na miejsce turyści zazwyczaj oglądają tylko zewnętrzną jego część, lecz w pobliżu, mniej więcej 100 metrów wzdłuż skał, jest kolejny wewnętrzny wodospad. Pieszo można też dojść do punktu opisanego powyżej. Wystarczy kierować się wzdłuż rzeki Huai Lam Takhong.
Pha Kluai Mai swoją nazwę zawdzięcza storczykom, które występują tam w obfitości.
Trekking w Parku Narodowym Khao Yai
Czyli coś dla osób uwielbiających taką aktywność. Jest 7 tras do wyboru o różnej długości, chociaż są one w miarę krótkie. Przekłada się to na możliwość wygodnego spacerowania bez zbytniego przemęczania. Można je przebyć w czasie od 45 minut do 6 godzin – od 1,2 do 8 km. W orientacji pomagają również znaki wskazujące kierunek wędrówki. Co ważne na większości tych dróg zachowane jest naturalne bogactwo i piękno lasów.
Szlaki turystyczne w Parku Narodowym Khao Yai
- Centrum Obsługi Turystycznej – Wodospad Kong Kaew. Najkrótszy i najłatwiejszy szlak dla wszystkich – 1,2 km. Czas wędrówki to 45 min – 1 godz. Obecność przewodnika nie jest wymagana.
- 160 lat stosunków tajsko – niemieckich (pole namiotowe Pha Kluai Mai-Haew Suwat). Ścieżka edukacyjna łącząca oba te punkty. Czas potrzebny na przebycie to 3 godz., dystans 3 km. Przewodnik nie jest potrzebny. W porze suchej widoczne są ślady lawy sprzed milionów lat.
- 90 lat stosunków tajsko-szwajcarskich (Km. 33-Nong Phak Chi). Na tej trasie można poznać różne typy lasów. Jest to już bardziej wymagający szlak a odległość do przebycia to 3,3 km. Wycieczka trwa 3 godziny i wymaga przewodnika.
- Dong Tiew – zbiornik Sai Sorn. Jedyna trasa do Sai Sorn. Jest to miejsce, z którego można podziwiać piękny zachód słońca. Dystans to 2,7 km – ok. 2 godz. Przewodnik wymagany.
- Dong Tiew – Nong Phak Chi. Droga zaczyna się w tym samym punkcie co trasa nr 4. Głównie zwiedza się różne typy lasów z przewodnikiem – jest tam gigantyczne kilkusetletnie drzewo Somphong. Odległość to 5 km – 3 godz. W porze deszczowej przeprawa przez Lam Takhong Creek może nie być możliwa.
- Centrum Obsługi Turystycznej-Haew Suwat. Wymagająca i najdłuższa trasa do pokonania ze wszystkich dostępnych – 8 km. Na tę eskapadę warto przeznaczyć ok. 6 godz. i przygotować się do niej kondycyjnie. W trakcie tej wycieczki przechodzi się przez wiecznie zielony las przeplatany lasami bambusowymi. Przewodnik musi być obecny a spacer najlepiej zacząć nie później niż o godz. 10:00. Trasa zamknięta jest w lipcu i sierpniu.
- 200 lat przyjaźni tajsko-amerykańskiej. Jest to najnowszy szlak i przy okazji łatwy do przebycia. Jego długość to 2,7 km i można go przejść w czasie 1,5 godz. Tutaj można doświadczyć piękna ekosystemu leśnego: wiecznie zielonych lasów, lasów drugiej generacji i łąk.
Podane odległości i czas dotyczą wyprawy w jedną stronę. Nie są również przewidywane noclegi.
Park Narodowy Khao Yai – kemping
Kolejna atrakcja dla osób kochających przyrodę. Na terenie otwarte są dwa pola namiotowe.
Lam Ta Khong Campground. Mieści się ono na dużym otwartym trawniku nad rzeką i może pomieścić maksymalnie 580 osób.
Pole namiotowe w punkcie widokowym Khao Rom – otwarte jedynie w sezonie a dopuszczalna liczba nocujących turystów to 1000.
Miejsce na polu kempingowym można zarezerwować online lub w biurze. Jest możliwość zrobienia tego z 60-dniowym wyprzedzeniem na maksymalnie trzy kolejne dni pobytu. Opłatę należy uiścić w biurze. Rezerwacji dobrze jest dokonać do godz. 12:00 danego dnia.
Można zabrać namiot ze sobą, chociaż jest możliwość wypożyczenia sprzętu na miejscu.
Ceny przedstawiają się następująco za pobyt na jedną noc:
- miejsce biwakowe, osoba dorosła – 30 THB,
- miejsce biwakowe, dziecko – 10 THB,
- samochód kempingowy nie holujący – 300 THB,
- samochody z namiotami dachowymi lub podobnymi – 200 THB,
- namiot dla 3 osób – 225 THB,
- namiot dla 2 osób – 150 THB,
- śpiwór – 30 THB,
- koc – 20 THB,
- podkładka do spania – 20 THB,
- mata – 20 THB,
- poduszka – 10 THB,
- płótno – 40 THB.
Na miejscu są udogodnienia takie jak: łazienka, toaleta, parking, elektryczność, sklep i restauracja/kawiarnia.
Park Narodowy Khao Yai – co jeszcze można robić?
Poza wyżej wymienionymi atrakcjami jest jeszcze kilka możliwości ciekawego spędzania czasu.
Nocne safari
Wiele zwierząt jest aktywnych nocą, dlatego organizowane są wyprawy w celu oglądania ich, jak i natury w godzinach wieczornych. Jest to świetna szansa na obserwacje i poznanie dzikiej przyrody nocą.
Mając zamiar wybrać się na taką wyprawę, trzeba zgłosić się do Centrum Obsługi Turystycznej. Wycieczka obejmuje odległość 10 km, trwa 1 godz. i kosztuje 600 THB za osobę. Są 2 przejazdy dziennie w godzinach 19:00-20:00 i 20:00-21:00.
Fotografowanie i robienie filmów
Piękne widoki dzikiej przyrody to doskonała okazja na uwiecznienie jej na zdjęciach czy filmach. Zadanie to ułatwia łatwo dostępna w dzisiejszych czasach technologia. Tym bardziej że na miejscu nie ma większych ograniczeń dla tego typu aktywności. Natomiast osoby, które robią zdjęcia i filmy w celach komercyjnych, muszą poinformować o tym Departament Ochrony Przyrody i Roślin Parków Narodowych.
Punkty widokowe
Dobrze jest podczas wizyty udać się do kilku takich miejsc. Najbardziej znanym jest ten o nazwie Km. 30 Viewpoint znajdujący się niedługo po minięciu kapliczki. Skierowany jest na północ, a widok jest niezwykły. Rano często pojawia się mgła nad pasmem górskim.
Inne punkty to m.in.: Góra Yod Khao Khieo zlokalizowana 11 km od centrum dla zwiedzających, Klif Pha Diew Dai czy punkt widokowy opatrzony numerem 3.
Park Narodowy Khao Yai – kilka końcowych zdań
To miejsce wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO niewątpliwie jest godne uwagi ze względu na bogatą naturę i równie wiele ciekawych gatunków zwierząt. Jeśli nadarzy się okazja, to zachęcam do wybrania się tam. Tym bardziej że można odpocząć od głośnych miast i poznać lepiej egzotyczne rośliny i stworzenia. Jest co robić i można liczyć na przyjemnie spędzony czas. Właśnie to jest największą zaletą tego miejsca.
Co jeszcze zobaczyć w Tajlandii? Zerknij na artykuły ⇒ w tym dziale.
Treść objęta jest prawami autorskimi Creative Commons BY-NC-ND ⇒ więcej tutaj. Dotyczy to tekstu i zdjęć autorskich. Wyjątkami są fotografie: słoni (autor: Khunkay) i podlegają one licencji CC BY-SA 3.0 oraz wodospadu Haew Suwat (autor: Supanut Arunoprayote) licencja CC BY 4.0.
Dziękuję z góry za udostępnienia, polubienia i komentarze 😊
Zapraszam na inne moje strony:
Facebook: leshy.travel na FB
Instagram: leshy.travel na IG
YouTube: leshy.travel na YT



















